اتوماسیون صنعتی

سنسورهای نوری، نوعی دیگر از سنسورهای مجاورتی هستند که بر اساس ارسال و دریافت نور مدوله شده عمل می‌کنند. نور مدوله شده در این سنسورها پالس‌هایی با فرکانس میانگین ۳۰ تا ۵ kHz دارد و استفاده از آن سبب افزایش رنج تشخیص سنسور و کاهش تأثیر نور محیط بر آن می‌شود. این نور می‌تواند در طیف نور از سبز تا نامرئی مادون قرمز باشد.

در بیشتر مواقع، برای ساخت سنسورهای نوری از نور مادون قرمز با طول موج ۸۸۰mm استفاده می‌شود. دلیل این انتخاب کاهش تداخل نور مادون قرمز با نور محیط و افزایش فاصله سوئیچینگ سنسور است. بر روی این سنسورها یک پتانسیومتر نیز برای تنظیم حساسیت نصب می‌شود. این سنسورها به سه دسته سنسورهای نوری یک‌طرفه (Diffuse)، سنسورهای نوری رفلکتوری (Retro-reflection) و سنسورهای نوری دوطرفه (Through Beam) تقسیم می‌شوند.

سنسورهای نوری یک‌طرفه (Diffuse):
در این سنسورها، نور مدوله شده توسط فرستنده مستقیماً در فضا پخش می‌شود و در صورت برخورد با موانع، به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم منعکس می‌شود. این سنسورها به وسیله یک کیس که بخش فرستنده و گیرنده در آن قرار دارند، عمل می‌کنند.

سنسورهای نوری رفلکتوری (Retro-reflection):
در این نوع سنسورها، نور مدوله شده ارسالی توسط فرستنده از رفلکتوری که در مقابل سنسور قرار دارد، منعکس می‌شود. در صورت وجود موانع در مسیر انعکاس نور، سنسور این موانع را تشخیص داده و وضعیت خروجی را تغییر می‌دهد.

سنسورهای نوری دوطرفه (Through Beam):
در این نوع سنسورها، فرستنده و گیرنده مجزا از یکدیگر قرار دارند. نور مدوله شده توسط فرستنده ارسال شده و توسط گیرنده در مقابل آن دریافت می‌شود. درصورت وجود موانع در مسیر انعکاس نور، سنسور این موانع را تشخیص داده و خروجی را تغییر می‌دهد. سنسور نوری آتونیکس دارای بیشترین فاصله سوئیچینگ بین انواع سنسورهای نوری است، حدود ۱۰۰ متر یا بیشتر.